Başlangıç

En çok yaşanan şeydir belki "başlangıç". Hayata başlarız, büyümeye başlarız, yürümeye başlarız, sevmeye başlarız, korkmaya başlarız, hissetmeye başlarız... Son, başlangıç kadar yaşanmaz belki, ne de başlangıç ve son arasındaki nice tecrübeler. Ama zordur derler başlangıçlara. Gerçekten öyle mi? İnsanoğlu en sık yaptığı şeyden neden bu kadar korkar? Gerçekten başlamak mıdır bize zor gelen? Ya da bir kere başladıktan sonra, başlangıcın sonrasını yaşarken, veya sonda; elde edeceklerimizden, hissettiklerimizden ve hatırlayacaklarımızdan korkmamız mıdır bize başlangıçları zor getiren?

Bu blog'u aslında eskiden çok yaptığım, ama uzun zaman önce bıraktığım bir aktiviteme yeniden dönmek üzere açıyorum. Yıllar oldu yazmayalı hissettiklerimi, duygularımı, yaşadıklarımı, düşüncelerimi, hayalgücümü... Ne itti peki beni yeniden yazmaya? İspanya ve Hollanda'nın 2010 Dünya Kupası'nın final maçında karşılaştığı ve 2. yarının başladığı şu dakikalarda bir sonraki cümlemi düşünmeye neden olan şey ne?

İstiyoruz da yaşıyoruz aslında. Okumak istiyoruz ve okuyoruz, yaşamak istiyoruz ve yaşıyoruz, sevmek istiyoruz, bilmek istiyoruz ve paylaşmak... Mutlu olmak istiyoruz. Kimimiz para kazanmak, kimimiz kariyer peşinde yol almak, kimimiz bir araba, kimimiz daha çok boş zaman, kimimiz bir arkadaş, ama hepimiz mutlu olmak istiyoruz. Mutlu olmak için araçlar istiyoruz. Benim aracım şu an yazmak.

Ne kadar süre isteyeceğim bu aracı kullanmayı bilmiyorum, umursamıyorum da. Sadece elimi klavyemin üzerinde gezdirdiğimde aklımdan geçenleri yazacağım buraya, mümkün olduğunca filtrelemeden, çok özele girmeden, ama yüzeyde zaman kaybetmeden. Blog'un adı "blackboard" kelimesinden kötü bir kelime oyunu. Bir okul tahtası gibi karalamayı planlıyorum burayı. Tebeşir tozlarından korkmaksızın, iz bırakmasın diye fazla bastırmadan. Daldan dala biraz, o an ne varsa aklımda,o an ne istiyorsam araç olarak.

Yazmanın getireceklerinden, ve bittiğinde ardında bırakacaklardan, korkmadan başlayalım.